Herby rodowe: STRZEMIĘ Inne nazwy: Larysza, Łapszowa, Strepa, Strzemień, Strzymień. Zawołanie: Larysza, Ławszowa. Opis: (Strzemię). Strzemyenyowye. Strepe ceruleam incampo rubeo defert. Jan Długosz, Insignia ..., nr 112, s. 69 Strzemię. Strzemię woskowe [złote] w polu czerwonym wyobraża. Tłumaczenie Danuta Szopa Żółte strzemię w polu czerwonym być powinno, na hełmie pięć piór strusich Kasper Niesiecki, Herbarz, t. VIII, s. 530 (...) w polu czerwonym strzemię złote. Józef Szymański, Herbarz, s. 262 Legenda herbowa: Gdy Bolesław Chrobry król polski, ruskie prowincye wojną przyciskał, trafiło się jednemu z kawaleryi, że w samej utarczce, koń pod nim szwankowawszy, nie tylko że szyję złamał, ale też i nogę rycerzowi w strzemieniu uplątał. Przypada w tem nieprzyjaciel już jak na pewny obłów (...), kawaler(...), strzemię i z rzemieniem urwawszy, nieprzyjacielowi orężem się składa, tak silno z nim się ścinając, że go trupem położył, na konia potem wsiadłszy (...) drugi go adwersarz najeżdża tak nagle, że czasu tyle nie miał, żeby był szabli na niego dobył: przetoż strzemieniem na rzemieniu wiszącym, tak go w twarz dobrze ugodził, że mu ją nim srodze zranił, i pojmawszy go królowi swemu oddał, za co w herbie strzemię nosić, i jemu i sukcessorom jego pozwolił Bolesław Chrobry. Kasper Niesiecki, Herbarz, t. VIII, s. 550-551 Herbowni: m.in. Wsieborowski, Wszeborowski, Wszeborski. NIECZUJA Inne nazwy: Cielech, Ostrew. Zawołanie: Nieczuja Opis: (Nieczuja). Nijeczuija. Que truncum arborem frondosum album in campo celestino cruce in summitate ornatu, pro insigni defert. Jan Długosz, Insignia ..., nr 78, s. 60 Nieczuja. Która pień drzewa liściastego biały w polu niebieskim krzyżem na górze ozdobiony ma za znak. Tłumaczenie Danuta Szopa Ma być w polu czerwonym, pień od drzewa obcięty, na wierzchu jego krzyż, czyli raczej miecz otłuczony, przy pieńku, sęków obciętych być powinno trzy po prawej stronie jego, dwa po lewej, w hełmie takiż pieniek, między dwiema skrzydłami. Kasper Niesiecki, Herbarz, t. VI, s. 534 (...) w polu błękitnym srebrny ostrzew w słup z ośmioma sękami, z takimże kawalerskim krzyżykiem zaćwieczonym na wierzchu. Józef Szymański, Herbarz, s. 197 Legenda herbowa: (...) początek tego herbu ztąd (...), że gdy Jaromir książę czeski, na łowy w głęboki las zdradziecko był wyprowadzony, i już o życiu jego Werszowiczowie z zasadzek wypadłszy zamyślali; postrzegłszy to jeden z łowczych jego, dał znać rozbieżałym po lesie dworzanom jego, za których sukkursem, książę z niebezpieczeństwa wyszedłszy, Howoryusza (to imię miał łowczy) wybawiciela swego, szlachectwem, i tym herbem nadal, senatorem uczynił, i w fortunę znaczną opatrzył (...). Kasper Niesiecki, Herbarz, t. VI, s. 536 Herbowni: m.in. Wszeborski