:. Wszeborowski - Drzewo genealogiczne .:

Dziękuję wszystkim, którzy przyczyniają się do wzrostu informacji o naszej rodzinie i za wszelkie dodatkowe informacje źródłowe.
 
 
   
 
 



Krótki rys historczny ... może to nasi krewni ?

W kulturze słowiańskiej, każde imię miało swoje znaczenie, mówiło o sukcesach i sławie na polu bitwy i nie tylko.


Wszebor - ten, który nade wszystko pragnie walki, albo ten, który dochodzi do wszystkiego w wyniku walki,
długich, uporczywych starań, słowem - człowiek twardy, nie załamujący się byle trudnościami.

Z prawieków wyłaniają się nazwy i imiona: Świętocha, Lubusza, Zarzeczanie, Jomsborczycy, Dzierżek, Dziewanna, 
Dobrocha, Orczyca, 
Wszebor, Gniewek; imiona Mieszkowych i Bolkowych wojów oraz mieszkańców nadnoteckich i 
nadwarciańskich polan.

"Poczet celniejszych wodzów wojska polskiego:

Wszebor - w wojnie ruskiej za Bolesława Śmiałego ... r. 1070.
Wszebor - wojewoda krakowski herbu Nieczuja, prowadził wojska przeciw Haliczanom ... r. 1137"
     z materiałów po Samuelu Brodowskim znaleziony w Podhorcach wydany przez Żegota Pauli

Najstarszy w Polsce znak drogowy datowany na 1151 rok. Słup milowy, w kształcie kręgla, o wysokości 252 cm wyznacza połowę drogi między Kaliszem a Kruszwicą.
Fundatorem słupa był według jednych Piotr Wszeborowic (zm. 1176), palatyn Bolesława Kędzierzawego, czy też Piotr
Wszebor palatyn Bolesława Krzywoustego, ojciec Piotra Wszeborowica.

Palatyn - najwyższa godność (comes palatinus), jaką mogli zaoferować Piastowie, druga osoba w państwie.
Palatyn, czyli wojewoda, dowodził wiojskiem w zastępstwie księcia, wyręczał go w sądach, sprawował nadzór nad
bezpieczeństwem i porządkiem na dworze, a w razie małoletności władcy, zastępował go. Na początku XII wieku był tylko jeden taki wojewoda w Polsce i był nim Włostowic. Swój urząd sprawował od 1117 do 1125 roku. Najprawdopodobniej na decyzję księcia o odwołaniu Piotra wpłynęła druga żona Bolesława Krzywoustego - Salomea, gdy na świat zaczęły przychodzić jej dzieci. Księżna zdawała sobie sprawę, że najstarszy syn Krzywoustego - Władysław obejmie rządy po ojcu, a jej potomstwo będzie zdane na łaskę i niełaskę przyrodniego brata. Postanowiła więc postawić na stanowisku palatyna "swojego człowieka", który w przyszłości mógłby być podporą młodszych książąt. Jak się okazało kilkanaście lat później,
Wszebor nie zawiódł pokładanych w nim nadziei.

Zamki Mazowsza - Ciechanów.
W roku 1089, kiedy to na tronie polskim w Płocku zasiadał Władysław Herman, ciechanowskim zamkiem na wzniesieniu otoczonym z trzech stron bagnami i rzeką Łydynią władał wówczas stary, doświadczony rycerz Wojewoda Wszebor. Miał on nieprzeciętnej urody córkę Hannę, którą przeznaczył jeszcze w dzieciństwie księciu Mieczysławowi, synowi Bolesława Śmiałego. Tymczasem Hanna zakochana była w księciu Zbigniewie, synu Władysława Hermana. Aby nie doszło do zrealizowania woli rodziców Hanny i Mieczysława - zakochani umówili się, że pewnej nocy na zamku w Ciechanowie zjawi się potajemnie wierny sługa Zbigniewa, Niemiec o nazwisku Mestwin i kiedy okaże Hannie pierścień Zbigniewa, ta ucieknie z nim do Płocka. Przebiegły i chytry Zbigniew dobrze przemyślał porwanie. Zdecydował działać w noc świętojańską, kiedy lud prosty obchodził swoje święto kupały w Modle pod Ciechanowem. Tego dnia Ciechanowie bawił też ze swoim dworem Władysław Herman. Aby wyciągnąć z dobrze strzeżonego zamku drużynę królewską i rycerstwo zamkowe zaimprowizował w Modle napad na bawiących się ludzi z okolicznych osad. Na wieść o napadzie, mordowaniu ludności i paleniu osad, król ze swoją świtą wyjechał do Płocka, natomiast Wszebor ze swoją drużyną, pożegnawszy się z córką, wyruszył na odsiecz w stronę Modły. Zamek opustoszał. Cisza w zamku była kompletna. Zmęczeni ludzie z podgrodzia spali pokotem na dziedzińcu zamkowym, dokąd schronili się na wieść o zagrożeniu. Panienka uciekła wraz ze sługa na zamek Zbigniewa. Początkowo myślano ze została porwana, lecz później ujawniono ze zrobiła to z własnej woli. Na zamek Zbigniewa został zaproszony jej ojciec. Sługa niepamiętnie rozkochany w Hannie, postanowił ja otruć za karę gdy ta odrzuciła jego wyznania bez najmniejszego zastanowienia. Podczas uczty został wzniesiony tzw. toast szczerości - kto po jego wypiciu padnie na ziemie, miął być człowiekiem fałszywym i niegodnym zaufania, każdy kto miął grzechy na sumieniu miał zginąć. Sługa Zbigniewa wykazał się tutaj nie lada sprytem, gdyż to właśnie on podawał trunki gościom i tym sposobem udało mu się otruć Hannę i księcia Mieczysława. Kiedy oboje padli na posadzkę po wzniesieniu toastu, wnioskiem z tego dla wszystkich stało się ze musieli mieć nie lada występki skoro umarli tak rychło. Jednak gdy Zbigniew dowiedział się o zdradzie zabił sługę, odpowiadającego za śmierć Hanny. Wtedy tez po raz pierwszy widziano go jak płakał trzymając jej ciało w ramionach. Podobno po zamku księcia Zbigniewa krążą dwa duchy... c.d.n.
MKeeper



DZIEJE BUDOWLANE I ARCHITEKTURA PUŁTUSKIEJ KOLEGIATY
Wybór przez biskupów płockich Pułtuska jako miasta rezydencjonalnego obligował ich do sprawowania liturgii w odpowiednim miejscu i z adekwatnym do rangi ceremoniałem. Nie mogły sprostać temu zadaniu istniejące już niewielkie świątynie: parafia p.w. św. Marii Magdaleny u stóp zamku, prepozyturalna p. w. N. P. Marii na Starym Mieście czy też pobliska p. w. Św. Piotra. Wkrótce przed 1423 rokiem biskup ordynariusz płocki Jakub z Korzkwi zamierzał przy tej ostatniej powołać kapitułę kolegiacką (o czym może świadczyć już wówczas stosowany tytuł kanonik pułtuski), ale plany nie zostały w pełni zrealizowane z powodu śmierci ordynariusza w 1425 roku. Do tego zamiaru powrócił biskup ordynariusz płocki Paweł Giżycki w latach czterdziestych XV wieku. Pierwszym krokiem było powołanie 7 lutego 1443 roku pułtuskiego archidiakontu; drugim pozyskanie 5 lutego 1445 roku przez ordynariusza 3 włók gruntu, jak się zdaje pod budowę budynku kolegiaty bądź zabudowań kapitulnych. Dokument erekcyjny z ok. 1445 roku nie jest w prawdzie znany, ale notowani są w źródłach pułtuscy kanonicy. Sporo można powiedzieć o chronologii bezwzględnej tych prac. Z przekazów archiwalnych wiadomo, że w 1465 roku dziekan pułtuski Wszebor i murator Piotr z Pułtuska zawarli kontrakt na budowę kaplicy przy kolegiacie.
Artur K.F.Wołosz

Informacja dostarczona przez Janusza W.:

HERBARZ Ignacego Kapicy MILEWSKIEGO (dopełnienie NIESIECKIEGO)
Wydanie BIBILOTEKI XX CZARTORYSKICH w SIENIAWIE 1870

600. Dom Wszeborowskich.

Dobra Wszebory w ziemi łomżyńskiej.

1468, in Zakroczyn. Conradus, Casimirus, Boleslaus et Joannes Duces Masoviae, significamus: quia coram
nobis personaliter constituti Thomas, Mściszek et Margaretha fratres et soror germani de Wszebory dimidium
tertium mansum in Wszebory situm, Ratiborio filio Martini de Wszebory pro 13 sexagenis in perpetuum
vendiderunt; super quam venditionem iidem Duces contulerunt Privilegium.


1468 w Zakroczynie. Konrad, Kazimierz, Bolesław i Jan, Książęta Mazowieccy oznajmiają: którym na sercu leży
szlachetnym osobom ustalenie (nadanie?): Tomaszowi, Mściszkowi i Małgorzacie - braciom i siostrze rodzonej z
Wszeborów połowę trzeciej jest przeznaczone w lokalizacji Wszebory, Raciborowi synowi Marcina z Wszeborów za
13 (kop ? dosł. sześćdziesiąt) w ciągłości (na stałe ?) wydzierżawia się, nad którą dzierżawę Książęta contulerunt
(utrzymują, kontrolują) Przywijej (ewentualnie pierwszeństwo).

Tłumaczenie Maciej Ch.

1468 w Zakroczymiu (Zakroczym był już od 1422 miastem w Ks. Mazowieckim). Konrad, Kazimierz, Bolesław i Jan,
Książęta Mazowieccy oznajmiają: że w obecności naszej (osobiście lub indywidualnie lub ze względu na osobę,
osobowo.) ustanawiają Tomaszowi, Mściszkowi i Małgorzacie - braciom i siostrze rodzonej z Wszebor połowę
trzeciego łana we Wszeborach położonych, Raciborowi synowi Marcina z Wszebor za 13 kóp na wieczność sprzedają, dodatkowo do sprzedaży ww. książęta contulerunt Przywilej.

Tłumaczenie Andrzej W.

Według tłumaczącego w przywileju chodzi o to, że Tomasz, Mściszek i Małgorzata byli świadkami, natomiast Racibor s. Marcina nabył ziemię.

Inne informacje dostarczone od Andrzeja W.:
W herbarzu Niesieckiego jest informacja o Wsieborowskich:
Wsieborowski herbu Strzemie, w ziemi Łomżyńskiej i księstwie Żmudzkiem. Franciszek Wsieborowski skarbnik
Łomżyński w Żmudzi 1674.
Alexander, Franciszek, Jan, Kasper, Kazimierz 1648. Walenty miał za sobą Franciszkę Dzięciołowską. (Nies, T. 9 s. 447).

Tak naprawdę to ww. osoby nosiły historyczne formy nazwiska Wszeborowski: sprawdziłem w Volumina Legum, że
Alexander, Kasper, Jan, Kazimierz i Franciszek Wszemborowscy podpisali w 1648 r. elekcję wraz z innymi elektorami z woj. Brześciańskiego (Volumina Legum, t. 4 s. 249).
Mikołay Franciszek Wszęborowski skarbnik Łomżyński podpisał wraz z elektorami księstwa Żmudzkiego elekcję w
1674 r. (Volumina Legum, t. 5 s. 297).
W elekcji z 1697 r. znalazłem Bartłomieya i Walentego Wszeborowskich z %u201E Ziemi Łomżeńskiej z Powiatami swemi %u201D (Volumina Legum, t. 5 s. 954).

1. W herbarzu Bonieckiego nie ma hasła odnoszącego się do rodu Wszeborowski, (autor zdołał doprowadzić swoje dzieło jedynie do nazwiska Makomaski) ale jest informacja przy nazwisku Kościowie h. Leliwa dotycząca zapewne
ok. XVII wieku:

....... Adam, syn Rafała, żonaty 1-o v. z Anną Wasilewską Telatycką, 2-o v. z Reginą Bogdanówną Czerniewską, z pierwszej żony miał: Józefa, żonatego z Wszeborowską i Zofię, za Wszeborowskim; z drugiej-synowie: Mikołaj, Andrzej i Teodor. (t. 11, s. 261)

Niestety nie mogę na podstawie tekstu nic wywnioskować odnośnie potomstwa Józefa Kościa, jak też Zofii
Wszeborowskiej (podaję nazwiska po mężu), ta kwestia została pominięta i autor dalej zajął się genealogią
potomków z drugiego małżeństwa.

2. W Polskiej Encyklopedii Szlacheckiej w tomie XII na s. 226 jest następująca informacja:

WSZEBOROWSKI v. WSIEBOROWSKI, WSZEMBOROWSKI. WSZĘBOROWSKI h, STRZEMIĘ, 1600: Wszebory
szczuczyński, łomżyński, Żmudź (Ns., Mlw., Br.).

Są tam, też informacje o nazwiskach, które mogą być przekręconą formą naszego nazwiska (proszę np. sprawdzić
w słowniku prof. Rymuta czy są w Polsce reprezentanci poniższych nazwisk):
WSZEBOGOWSKI h. -, 1600; brzesko-litewskie (Kpt.)

WSZEBORSKI h. NIECZUJA, 1500; Wszeborowo słupecki (Ns., Mlw., Br.).

WSZEBORSKI h. STRZEMIĘ, 1500 Wszebory szczuczyński, (Ns., Mlw., Br.).

Nie dysponuję całym dziełem, ale jedynie skanem ww. strony, i do końca nie wiem co oznaczają skróty Br. i Kpt.).
(Ns. to zapewne Niesiecki, Mlw.-Milewski). W przypadku Br. być może chodzi o dzieło: Rocznik Towarzystwa
Heraldycznego we Lwowie T. 1 :
Elektorowie królów Władysława IV, Michała Korybuta, Stanisław Leszczyńskiego i spis stronników Augusta III / Jerzy Dunin-Borkowski, Mieczysław Dunin-Wąsowicz.
- 1908/1909;
Nie mam dostępu do Elektorowie... który może być to cennym uzupełnieniem Niesieckiego i Volumina Legum, (w
której są elektorzy tylko z elekcji:
1648 Jana Kazimierza, 1674 Jana III Sobieskiego, 1697 Augusta II Mocnego , 1764 Stanisłąwa Augusta Poniatowskiego.), a więc imienne spisy z pozostałych elekcji znajdują się w Elektorowie...... , przez co jest
teoretycznie szansa odnalezienia w nim informacji o Wszeborowskich (miejmy nadzieję, że w bliższej lub dalszej
przyszłości uda nam się to sprawdzić)
Co do Kpt. to nie mam zielonego pojęcia co ten skrót może oznaczać.

3. W książce Elżbiety Sęczys "Szlachta Wylegitymowana w Królestwie Polskim" (s. 788) jest informacja o nazwisku
Wszeborski (tekstu nie mogę zacytować dosłownie ze względu na niewygasłe jeszcze autorskie prawa majątkowe
ale postaram się go dokładnie opisać):

W roku 1855 legitymowali się ze szlachectwa Aleksander Seweryn, Edward Kleofas, Karol Teodor i Kazimierz Franciszek Wszeborscy herbu Rawicz wywodząc swoje pochodzenie od Macieja dziedzica dworu Wszebory Brzoski
wzmiankowanego pod datą 1729 r.,






 
 
 

Copyright © Wszeborowski 2011 . All Rights Reserved